De goede kant op…

Inmiddels zit ik sinds afgelopen vrijdag op 40 mg Prednisolon per dag. 20 mg per dag minder dan 3 weken geleden. Aankomende vrijdag mag ik weer naar Certe om mijn bloed te laten prikken. En natuurlijk hoop ik dan volgende week dinsdag bij de nefroloog te horen dat alles nog steeds naar wens verloopt. Duimen draaien dus dat mijn lichaam het allemaal zelf goed op blijft pakken.

Sinds het stoppen met de Atorvastatine heb ik nog steeds niet weer die verschrikkelijke krampen gehad. Wat ben ik daar nog iedere dag dankbaar voor. Mijn onderbuikgevoel ( en veel Googlen ) hebben dus gelijk gekregen. En hopelijk gaat de nefroloog dit in zijn achterhoofd  houden zodat hij hier, in het vervolg, ook bij andere patiënten rekening mee kan houden als mogelijke oorzaak voor kramp. Geen verwijt natuurlijk maar ik noem het wel als tip voor zowel arts als lezers.

Wel heb ik nog steeds een te hoog bloedsuikerspiegel. Eerst juist in de middag maar nu vooral in de ochtend. Ik merk het meteen aan wazig zien. Als ik dan ga checken prik ik tegen de 10 mmol aan.
Er iets aan doen kan ik jammer genoeg niet. Behalve ’s avonds mijn 6 eenheden insuline nemen en hopen dat het weer over gaat als ik met de Prednisolon ben gestopt. Alleen duurt dat nog wel even.

Vandaag ben lopend naar de winkel gegaan. Het weer is prachtig. Het is warm en de zon schijnt. De afgelopen weken ging ik of met de auto of met de ( elektrische) fiets. Ik voelde me te zwak en durfde het ook niet aan om te gaan lopen. Toch de angst dat ik onderweg me niet goed zou gaan voelen. Maar omdat mijn spieren steeds zwakker worden dacht ik dat een wandelingetje beter zou zijn voor de opbouw van mijn conditie. Plus ik voelde me vanochtend redelijk ‘fit’ voor mijn doen.
Al met al moet ik bekennen dat de heenweg wel beter ging dan de terugweg. Maar ik ben weer thuis en trots op weer een gelukt doel! Ik heb ook vandaag alweer de helft van mijn stappendoel gehaald. Die staat voorlopig op 5000 stappen per dag en dat red ik 90% van de dagen dus bij lange na niet. Reden temeer om trots te zijn.
Als mijn energie het toelaat wil ik dit wandelen dus vaker gaan doen.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

2 gedachten over “De goede kant op…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: