4de dag kuren

Beetje wanhopig

Nog steeds wakker worden met verhoging/koorts (38+). Gelukkig niet meer zo hoog maar wel hoog genoeg om me inmiddels zo slap als een vaatdoek te voelen.
Mijn dagritme is dan ook zo ongeveer iets van: wakker worden, ontbijten en pillen innemen, weer slapen, kuur, lunchen, weer slapen, pillen, avondeten en om de 4 uur paracetamol. Het huishouden lukt me niet meer. Mijn spieren werken totaal niet mee.

Ik probeer soms troost of kracht te halen uit (song)teksten. 1 daarvan is het nummer Soldier arms van Di-rect waarvan hieronder het refrein:
‘Ain’t nobody out there as brave as you
You’re holdin’ your own
A million different voices
That are trying to break you
Just listen to one
The one that’s inside you
And soldier on’
©Di-rect

And soldier on! Vrij vertaald: zet door/vecht door!
Nu ik al 4 dagen koorts/verhoging heb vind ik dit wel een moeilijke worden. Daarom heb ik de nefroloog maar de vraag gesteld wat te doen. ( werkt perfect die Beterdichtbij app ). Inmiddels heb ik ook al antwoord: kuur afmaken en als de koorts niet weggaat moeten opnieuw urine en bloed op kweek. Vrijdag staat er al een afspraak bij Certe omdat ik volgende week weer naar de nefroloog moet voor controle. Afwachten dus. Geduld hebben…
Doorvechten…Soldier on!

Eigenlijk was ik gisteren al met deze blog begonnen maar ik heb nogal last van een ‘writersblock’. De vermoeidheid in mijn hoofd neemt, vooral nu, steeds meer de overhand. Mijn hoofd krijgt de woorden niet in zinnen waar ik iets mee kan. Er komt voor mijn gevoel niets zinnigs uit. En toch wil ik schrijven om later, als ik weer beter ben, terug te kunnen lezen wat er allemaal is gebeurd. De rode draad in dit traject niet kwijt te raken.

Ik, die juist altijd zo probeer om iedere dag een + te vinden waar ik me aan op kan trekken, vind het steeds moeilijker worden een lichtpuntje te vinden. Om in de tekst van Ede Staal te blijven: ” ’t Het nog nooit, nog nooit zo donker west,
Of ’t wer altied wel weer licht!”

Daarom heb ik me nu voor de frisse lucht en vooral de warmte van het voorjaarszonnetje maar even een kwartiertje naar buiten gesleept. Dan moet dit vandaag maar de + zijn.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: