Zon

Een enkel zonnestraaltje…
dansend op de wind.
Op zoek naar een gezichtje
de lach van een werelds kind.
 
Om haar warmte te schenken…
om het leven te verlichten.
Om zorgen te verdrijven
en de liefde te sterken.
 
Dat ene zonnestraaltje…
vond zomaar mijn gezicht.
Wat een intens gevoel
het genieten van dat licht.
 
Dat kleine zonnestraaltje
Deed zo enorm haar best.
Ze liet me stralen en lachen
me gelukkig voelen.
 
Wat ben ik ontzettend dankbaar
Voor dat kleine geschenk.
Een kadootje dat mij vond
toen ik het zo hard nodig had.

De effecten van de medicatie eisen steeds meer hun tol. Je zou denken dat je ergens wel een keer gaat wennen aan de ‘nieuwe’ manier van leven. Maar de vermoeidheid door het slechte slapen wordt helaas alleen maar erger.

Ik neem jullie even mee in een stukje, inmiddels dagelijkse, routine: rond 23.30 neem ik de, helaas, nodige Temazepam,  zonder is slapen geen optie meer. Een half uurtje later ga ik dan naar bed en val dan gelukkig wel snel in slaap. Met de nodige plaspauzes slaap ik dan tot ongeveer half 8. Eigenlijk best goed zou je denken. Dan sta ik op en begin ik aan mijn, zoals ik het inmiddels noem, pillenontbijt bestaande uit: de eerste 7 pillen, een glas water, een bakje Griekse yoghurt en een glas gemberthee. (tegen de misselijkheid, werkt erg goed moet ik zeggen!).

Maar nog geen drie kwartier later ben ik alweer bekaf. En zit er niets anders op dan weer te gaan liggen. Meestal doe ik dat liggend op de bank met de tv zacht aan. De geluiden op de achtergrond weerhouden mijn hersenen ervan om weer als een malle te gaan razen. Vandaag heb ik, voor het eerst, besloten om terug naar bed te gaan. En daar heb ik gelukkig nog anderhalf uur kunnen slapen. Echt fijn want zonder dat zou ik opnieuw geen knip voor de neus waard zijn geweest deze dag. Al met al is dan de ochtend alweer zo goed als om. Maar daardoor heb ik wel nu een poosje in het zonnetje kunnen zitten voor de broodnodige Vitamine D. Ieder voordeel heeft zijn nadeel? Of andersom! Hoe dan ook het is inmiddels tijd voor mijn tweede sessie pillen en vanavond ronden we het af met de derde en laatste.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: