Seizoenen en gevoelens..

Lente

Lente, zomer, herfst en winter. Wie kent de seizoenen niet?! Ik kan me nog herinneren dat ik vandaag, 2 jaar geleden, met manlief aan het strand van Schevingen was. Even uitwaaien!
Heerlijk voorjaarsweer, het zonnetje scheen, lekker lunchen in de buitenlucht.
Hoe anders is dat vandaag. Het lijkt wel herfst. De lucht is grijs, het regent en waait en bovenal het is koud, heel koud: 3 graden Celsius.
Diezelfde seizoenen voel ik ook altijd in mezelf. Ze hebben, zolang ik me kan herinneren, veel invloed op hoe ik me voel.

De herfst, niet echt mijn favoriete seizoen, voor mij de weg naar de winter, soms guur, soms nog een waterig zonnetje, veel regen. Wel houd ik van de kleuren waar de natuur ons dan op trakteert. Bladeren die van groen naar alle schakeringen bruin en rood verkleuren. Bloemen waar niets anders van overblijft dan een kale  nerfvorm. Mooi in al hun eenvoud. Dit heeft me al mooie foto’s opgeleverd. ( toen fotografie nog actief mijn hobby was )

Mooi in eenvoud

De winter die ik, als seizoen, sowieso al liever oversla omdat ik niets met donker, nat, guur, storm en kou heb. Donker associeer ik het liefst met slapen! Dat wintergevoel heb ik op mijn ‘slechte dagen’. ‘Winterblues’

Sedum in de winter

De lente, het voorzichtige zonnetje, prikkend door de bewolking, het gevoel van we gaan de goede kant weer op. Een beetje zoals ik me voelde toen de nefroloog vertelde dat hij ‘Voorzichtig positief’ was.

De zomer, associeer ik, kort en bondig, met zon, zee, strand en ontspanning. Ik hou van de zee, het geluid van de branding maakt me rustig, de geur van het zoute water, de complete ontspanning die ik dan voel, waardoor ik weer even helemaal op kan laden.

Ik kan niet wachten op het weer voelen, beleven, ervaren. Fysiek naar zee gaan, en dan bij voorkeur het Noordzeestrand of 1 van de eilanden is, vanuit Drenthe wel altijd meteen verbonden aan een flinke rit. En daar heb ik, vooral tegenwoordig niet echt de energie meer voor. Bovendien moet ik om de haverklap naar het toilet door de diuretica. Niet echt een handige bijwerking.  En zeker niet 1 die helpt in de ontspanning: het continue moeten weten waar een toilet is.


Maar de zomer en het bijbehorende gevoel zal ongetwijfeld, voor mij, ook het symbool zijn als ik aan het eind van mijn traject te horen ga krijgen: “Je bent beter!” Kortom: Op naar de zomer! Wanneer die ook maar mag komen!

Ik ben er klaar voor!

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: