Slapen, of niet…

2 nachten op rij weer vreselijk slecht geslapen. Eerlijk is eerlijk, de eerste nacht wel door eigen toedoen: Geen Temazepam genomen ( ik blijf heel bang voor gewenning ) en ik wilde proberen of gebruik van CBD zou helpen om op een meer natuurlijke manier toch mijn rust te krijgen. Helaas voelde ik geen effect op het slapen. Wel iets rustiger in mijn hoofd maar het gehoopte effect, slapen kwam niet.

Daarom gisteravond maar de dubbele dosis genomen. En daarop helaas helemaal geen effect. Geen rust in mijn hoofd en niet slapen. Zou ik dan behoren tot het kleine percentage dat niet reageert met het gewenste resultaat. Ooit, in een ver en grijs verleden, heb ik eens een joint gerookt,  ook zonder effect, of je moet kotsmisselijk ook een effect noemen. Voor mij was het toen wel meteen duidelijk: dit is niets voor mij!  Of moet ik misschien de druppels meer tijd geven. Alleen zou dat inhouden dat ik nog meer nachten geen oog dicht doe. En dat heb ik er ook niet voor over.

Uiteindelijk om 02.00 uur alsnog een Temazepam gepakt en daarop 4 uurtjes kunnen slapen.
Voor mij is het nu wel duidelijk dat ik me blijkbaar moet overgeven aan het feit dat ik voorlopig niet zonder een inslaper kan, nu alleen nog graag ook het doorslapen.

Ondanks de vermoeidheid heb ik net even het wandelingetje naar de winkel gedaan voor verse groenten. Immers ik moet wel in beweging blijven en in de frisse lucht. Maar wat een opgave is dat zeg. Een half uurtje totale tijd heen en terug. En nu compleet total-loss op de bank. Mijn onderbenen doen pijn en ik ben duizelig. Ook merk ik dat door het 24/7 zware gevoel in mij  benen en voeten ik steeds meer moeite krijg met traplopen. Na 1 trap ben ik bekaf terwijl ik voor de medicatie rustig de twee trappen in huis op en af liep. Nog meer bewustwording dat mijn lichaam het behoorlijk moeilijk heeft. De algehele spierzwakte en krampen maken het vrijwel onmogelijk de dingen te doen die ik als zo normaal en vanzelfsprekend zag.
Ik vind het dan ook nog steeds erg moeilijk om het gevoel van falen los te laten. Naar mezelf, mijn familie en vrienden en werk. Ik had zo gehoopt dat de effecten van de medicatie een gewenning zouden worden. Maar nu, precies 3 weken onderweg, kan ik alleen maar constateren dat ik me nog geen steek beter voel.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: