Niet slapen…

Om wanhopig van te worden. De zoveelste nacht op rij amper geen oog dichtdoen. Het gevoel van compleet geradbraakt te zijn, in je hoofd en in je lijf. Zo graag willen slapen maar het niet kunnen.
Zodra je ligt, je ogen dicht doet, een brein dat overuren begint te draaien: Vergeet ik dit niet? Wat moet op mijn boodschappenlijstje, hoe kan ik mijn werk blijven doen en ga zo maar door.
Èèn warrige bende onder mijn hersenpan. Komt nog bij dat ik en niet genoeg slaap geen geweldige combi is. Nooit geweest ook.
Sommige mensen kunnen daar blijkbaar wel op functioneren. Ik totaal niet. Er zijn 2 dingen die mij compleet van de leg brengen: geen/niet voldoende slaap en misselijk zijn.

Daarom vanochtend maar weer contact gezocht met het ziekenhuis. En vanmiddag kwam de ‘oplossing’: Temazepam.
Aan de slaappillen dus. Daarop maar een wandelingetje naar de apotheek gemaakt, immers frisse lucht en beweging moet ook doorgaan, en meteen het recept gehaald.

Ondanks dat ik bang ben voor het effect van nog weer een pil erbij toch maar meteen vanavond proberen. En duimen dat die wat gaan doen wat het beloofd te doen. Dat ik daardoor dit weekend wat bij kan tanken en voor mijn gevoel weer wat beter ga functioneren wanneer het nodig is en vooral stop met functioneren als het tijd is om te rusten.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: