Hoe het allemaal begon…

Inmiddels begin ik een beetje te bekomen van de schrik. De rollercoaster waar ik, voor mijn gevoel, in ben beland.
Vorig jaar kreeg ik bij toeval te horen dat ik een aangeboren hartafwijking heb. Dit werd ontdekt tijdens een opname voor een longontsteking, ik die nooit ziek is lag ineens plat, onzeker ook of het misschien die Corona was die de hele wereld begon te terroriseren. Ik ben daarop nooit getest dus dat stukje blijft onduidelijk.

Door de hartafwijking, die ze een PAPVR- hart noemen, zou ik vocht vasthouden en werd ik aan de furosemide gezet.
Begin deze maand moest ik, ter controle, bloedprikken en urine inleveren.
Binnen een week de huisarts aan de lijn: foute boel. Mijn eiwitverlies zou ruim 3 gram zijn.
De schrik was groot. Mijn moeder had membraneuze glomerulopathie, resultaat dialyseren en uiteindelijk een niertransplantatie en dat zelfs 2x. Inmiddels leeft zij al niet meer, overleden op 29 maart 2013.

De onderzoeken in het ziekenhuis zijn daarop erg snel gestart en gisteren de eerste uitslag. Eiwitverlies is 12 gram. En ik moet meteen starten met Losartan, een cholesterolverlager en vitamine D boost. Het eiwitverlies zorgt blijkbaar voor verhoogd cholesterol en mijn vitamine D gehalte is dramatisch laag: 14 waar tussen de 50 en 100 normaal schijnt te zijn.

18 februari weer naar de nefroloog voor verder plan van aanpak. Is het hetzelfde als mijn moeder ( wat bijna nooit erfelijk zou zijn ) of moet ik toch nog voor een nierbiopt? Dat moet de laatste bloedtest uitwijzen.
Ik voel me bang, verdrietig en onzeker met een lichaam dat me in de steek lijkt te laten.

Gepubliceerd door Niergeklier

50+, vrouw, moeder, oma, nierpatiënt.

3 gedachten over “Hoe het allemaal begon…

  1. Lieve Jeanet

    Met grote schrik lees ik je verhaal. Als er iemand is die ken die nooit ziek zwak of misselijk is dat ben jij. Lieverd ik ken je als een doorzetter. Ik hoop dat je iets hebt aan deze blog om van je af te schrijven. Ik wens heel veel sterkte, zal aan je denken ❤️ Liefs Monique 😘

    Geliked door 1 persoon

    1. Hoi Jeanet

      Wat heftig. Kan het allemaal nog van je mama herinneren. En nu jezelf in de onderzoeken, onzekerheden en hoe nu verder …..

      Heel veel sterkte de komende periode en ik blijf je volgen 💋

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: